Tempera

Tempera jest techniką malarską, w której stosuje się najstarszy rodzaj farby emulsyjnej, wyrabianej poprzez łączenie barwników za pomocą żółtka jaj, żywicy lub oleju. Obecnie sprzedawana jest w słoiczkach lub w tubach. Temperą maluje się pędzlem na papierze, desce, tkaninie lub tynku. Farbę rozcieńcza się wodą, ale po wyschnięciu staje się ona wodoodporna. Dzisiaj farby tej używa się dość rzadko. Dawniej, aż do XVI wieku, tempera była najpopularniejszą techniką malarską, mimo że wymagała specjalnych, dość skomplikowanych przygotowań. Zazwyczaj malowano na desce, która musiała być odpowiednio nasączona klejem, obciągnięta płótnem i zagruntowana mieszaniną kleju, kredy oraz gipsu. Malowanie rozpoczynano od wstępnej, jednobarwnej wersji obrazu (podmalówki), którą potem stopniowo pokrywano warstwami koloru, tak aby poprzez zaznaczenie świateł i cieni stworzyć wrażenie przestrzenności całej sceny. Sposób przygotowania deski i farb różnił się zależnie od warsztatu malarza – każdy miał własne, zazdrośnie strzeżone przepisy i tajemnice.